Powrót z Kaszub, nie wyglądał początkowo na zbyt miły. Chmury tylko czasami i na krótko odsłaniały słońce, a znacznie częściej rosiły ziemię deszczem mniej lub bardziej rzęsistym. Postanowiliśmy jednak ulec sugestiom A. i A. i odbić odrobinę w bok od trasy, by obejrzeć Megality Kujawskie w okolicach Wietrzychowic. Wstępnie decydowaliśmy, że jak nam będzie dane, to i deszcz padać nie będzie, a jak „siły wyższe” nie zechcą nas tam widzieć, to nie będziemy się przy megalitach zatrzymywać. Aby nie było zbyt łatwo, W. gdzieś dziwnie skręcił, w efekcie czego pojechaliśmy zupełnie dziwnymi drogami… i dojechaliśmy w bezdeszczowym momencie. „Siły wyższe” były nam przychylne, no to wzięliśmy aparaty w ręce i poszliśmy w las – no dobrze, ścieżka była. Był też bliższy megalitom parking, ale stanęliśmy na tym dalszym i mieliśmy dodatkową przyjemność przejścia się po lesie i łęgach.
Megalitów w tym akurat miejscu jest pięć, ale to nie są jedyne megality tego rodzaje w Polsce, ponoć było ich kilkadziesiąt, ale część już zniknęła, a część jest dopiero odkrywana. Te, do których dotarliśmy, jednocześnie robią i nie robią wrażenia. Nie robią wrażenia, bo gdyby nie usunięte z ich okolic krzaki i drzewa, pewnie by się ich nie udało dostrzec – to je zapewne uratowało przed zniszczeniem. Wyczyszczone i odkrzewione robią jednak wrażenie swoją długością – wysokość nie jest raczej imponująca. Również ich wiek robi wrażenie – grobowce są ponoć starsze od Stonehenge. Każdy z grobowców jest dobrze opisany na tablicach informacyjnych, jest na nich również opisana historia odkryć i eksploracji. Prekursorką badań w tamtych okolicach była Natalia Kicka – polska arystokratka, patriotka, pamiętnikarka i artystka. W latach 70′ XIX wieku prowadziła (zapewne cudzymi rękoma) prace archeologiczne badając tak zwane wówczas kopce kujawskie. Przyznać należy, że praca przyniosła owoce: w 1873 Kicka odkryła jeden z grobowców, przebywając z wizytą w Osieczu, po tym jak dowiedziała się, że w okolicy wsi Żurawice znajdują się obiekty zwane przez miejscową ludność żalami. Nazwa ta skojarzyła się jej z pogańskimi grobowcami, dlatego rozpoczęła tam wykopaliska. Wyniki tychże opublikowała w 1876 r. w Wiadomościach Archeologicznych w artykule Żale Żurawickie. Ciut bardziej profesjonalne badania archeologiczne prowadzone są w okolicy Wietrzychowic od lat trzydziestych dwudziestego wieku, a rozpoczął je profesor Konrad Jażdżewski. Obiektem zainteresowania archeologów są nie tylko ci, których zakopano, ale również budowniczowie grobowców kujawskich, należący do kultury pucharów lejkowatych. Ostatnio odkryto nawet ich osady.
W pobliżu grobowców znajduje się strumień i zbiornik retencyjny, wyglądający jak zarośnięte jeziorko. Może i zbiornika nie było te parę tysięcy lat temu, ale w końcu ci co przenosili kamienie i sypali ziemię na ciało zmarłego musieli coś pić przy pracy i na stypie. Strumień może i mały, ale wygląda na to, że stary…
Po spacerze wśród grobowców i po ekologicznej ścieżce edukacyjnej mogliśmy się przejść wzdłuż strumyczka i spokojnie już wrócić do domu.