Pogoda była smutna, szaro buro, byle jak. Wiosna także nas zawiodła nie malując parku kolorami azalii i różaneczników. Za to turystami tak obrodziło, że zrezygnowaliśmy z przebijania się przez „zatłumione”
sale pałacowe. Może, jeśli kiedyś nie wytrzymamy natłoku wrażeń życiowych, odwiedzimy te pomieszczenia jako pacjenci,
stadnina w Mosznej
i nikt nam nie będzie przeszkadzał w ich zwiedzaniu…
Ta przygnębiająca aura, nie była jednak w stanie przesłonić nam urody parku z jego kanałami, jeziorkiem, starymi drzewami, rzeźbami, oranżerią (przez szybkę) i stadniną koni – jak najbardziej żywych… i nie przez szybkę.
Opuściliśmy zamek w Mosznej i „traktem
kościół przy gwiazdce
południowym” pojechaliśmy w kierunku kotliny kłodzkiej. Na początek przyjrzeliśmy się (odrobinę)
Nysie, miastu gdzie nawet kościół daje nam „gwiazdkę”. Na razie, spacerowo, zobaczyliśmy odcinek od Rynku Solnego, przez Bazylikę Mniejszą pw.św.Jakuba i św.Agnieszki po, znajdujący się w stylowym budyneczku, Sąd Rejonowy.
powodzie tysiąclecia?
Po drodze mieliśmy okazję obejrzeć na bramie Dworu Biskupiego poziomy, które osiągnęła woda podczas paru powodzi, w tym
„Powodzi Tysiąclecia”. Powodzie nie są więc wcale niezwykłościami w tamtych rejonach, i zanosi się na to, że nie będą…
