Wszyscy wiedzą, a przynajmniej powinni wiedzieć co to jest Auschwitz-Birkenau. Każdy powinien odwiedzić ten obóz, ale nie wymagamy by robił to więcej niż raz. Byliśmy już tam dawniejszymi czasy, i starczy. O ile opisy obozu są częste to znacznie rzadziej natrafić można na relacje z Oświęcimia, a jest to miasto z tradycjami sięgającymi średniowiecza. Postanowiliśmy to nadrobić.
Tuż przy wjeździe do miasta Mostem Piastowskim, stoi nad brzegiem Soły Oświęcimski Zamek. Mieści się w nim muzeum. Ostatnimi czasy zamek został wyremontowany, a urządzone w nim muzeum świecić może przykładem przemyślanej formy ekspozycji. Jest tam i część czysto muzealna, jest i część edukacyjna dla dzieci. Eksponatów może i nie jest za dużo, ale są one ciekawie przedstawione i dobrze wyeksponowane. Na szczególną pochwałę zasługuje system multimedialnego przeglądania zdjęć na dotykowych ekranach. Zasugerowaliśmy by te same materiały, w podobnej formie, umieścić w internecie – może się uda. Znaleźliśmy już nawet podobne zdjęcia w internecie.
Bardzo miła pracownica muzeum, oprócz oprowadzenia po ekspozycji opowiedziała nam co jeszcze można obejrzeć na starym mieście. No to poszliśmy…
Tuż obok zamku jest Centrum Żydowskie, jeszcze w remoncie, ale synagoga jest już udostępniona do zwiedzania. Może nie wszystko było tu już w pełni gotowe, ale i tak można było poczuć atmosferę wśród starych sprzętów.
Po synagodze przeszliśmy przez Rynek – niestety w remoncie. Ma być gotowy w maju kiedy to odbędzie się na nim V Jarmark Kasztelański (10-11.05.2014 r.). Kamienice są już w większości odrestaurowane. Ciekawe że pozostałe odrestaurowane, leżące poza rynkiem kamienice są zajęte przez urzędy miejskie. Oprócz ciekawej architektury „kamienicznej” można w Oświęcimiu obejrzeć kompleks Salezjanów. Obejmuje on Zespół Szkół Zawodowych, Kaplicę św. Jacka i Kościół Matki Bożej Wspomożenia Wiernych. Niestety kaplica potwierdziła swymi zamkami, że „pukajcie, a będzie wam otworzone” jest obietnicą przereklamowaną.
Po obejrzeniu miasta wróciliśmy do zamku gdzie zauważyliśmy wcześniej, w piwnicach, Kawiarnię na Zamku. To był bardzo dobry krok. Kawiarnia była co prawda czynna od około dwóch tygodni, ale zarówno wystrój, nastrój jak i wyśmienite ciasta (z cukierni Ptyś z Chełmka) warte są zapamiętania – i powtórnego odwiedzenia przy najbliższej okazji. (Kawiarnia działała do maja 2014 r., kiedy to wymówiono jej dzierżawę.)
Na drogę powrotną zaplanowaliśmy wstąpienie do Zespołu Pałacowo-Parkowego w Bobrku. Niestety jest on, już od „jakiegoś czasu”, w remoncie. Patrząc po inwestorze Ziyad Raoof na dwoje babka wróżyła, ale może coś z tego będzie…